2009, file, Resopal Schallware o CR powiedziano już naprawdę wiele, podczas nawiedzin twórczej stagnacji pojawiało się mnóstwo spekulacji na temat dalszego rozwoju artystów kultowej, berlińskiej technostajni. fani zdążyli podzielić się na usystematyzowane podgrupy, spośród których niewątpliwie najgorliwiej dyskutującą formację stanowilii weterani berlińskiego minimalu z głowami zamkniętymi w rycerskich hełmach - ślepi na wysyp świetnych projektów dub techno - niejako nieudanych, pogniłych klonów hołubionego przezeń CR. 'fluxion sikałby zajebistymi epkami, ale wiedział kiedy skończyć' - takie słowa padły kiedyś z wirtualnych ust jednego ze wspomnianych weteranów podczas burzliwej dyskusji na łamach nm, zapewne ich autor nie zdawał sobie sprawy, że jego ulubieniec właśnie smaży epę zwiastującą kolejny wielki, sceniczny powrót dinozaura dubu. w maju 2009 - po 5-letnim fluksjonowym sezonie ogórkowym - ukazała się epka breath mode / fickle, 12-calówka niewątpliwie na poziomie, acz sprawiające wrażenie wybrakowanej - bo bez nieco już wysłużonych, legendarnych, prostych, ale efektownych zabiegów i - co bardziej bolesne - bez chwytliwych, zaprzątających umysł melodyjek - miny zrzedły, żadnej ostrej wymiany zdań nie odnotowano. w tym miesiącu jak króliczek z kapelusika wyskoczył fluxionowi kolejny release - tym razem 98-minutowy [!] długograj, który od wejścia deklasuje kolekcjonerów metalowych pudełek, ponieważ zostaje wypuszczony jedynie w cyfrowej wersji, na mp3 i wav. zawartość albumu nie jest tak barwna jak okołolabelowa otoczka - ale wypadałoby zadośćuczynić dłużący się wstęp i podjąć próbę unaocznienia tego co dzieje się podczas odsłuchu materiału popełnionego przez naszego uroczego greka. próba wizualizacji 98 minut muzyki trwałaby wieczność, dlatego lepiej będzie i z korzyścią dla wszystkich jeśli wycisnę tylko kilka podsumowujących spostrzeżeń. od wejścia atakuje nowa konstrukcja brzmienia. nikt [może poza convextion - venus in spurs, tylko on przychodzi mi na myśl] nie zdążył umiejętnie podrobić charakterystycznego dla wcześniejszych wydawnictw i niejako wzorcowego stylu dub techno - masywnego, metalicznego zreverberowanego dudnienia, ocieplonego zwiewnymi teksturami, doprawionego słodkimi melodiami na czterech zamiennie wciskanych klawiszkach. można by rzec brzmienie idealne, którego nie należy zmieniać, tak czy owak - odświeżenie było potrzebne. rezonujące elementy, z których fluxion jest doskonale znany - są bardziej surowe niż kiedykolwiek. ta surowość o dziwo nie idzie w parze z budowaniem potężnego, chłodnego patosu, a raczej kształtuje subtelną, house'ową zwiewność, wyrabia kliniczną czystość i dynamikę. przyjemny tech-house'owy trend zainfekował cały krążek, wtłoczył kilka solidnych megawattów słonecznej energii i na czas letni - przestawił się na rozluźnione, leniwe, imprezowe [z pewnymi wyjątkami] wałeczki. a zluzował tak bardzo, że... pokuszono się o zaproszenie do współpracy kobiety o pseudonimie Nynn, by udzieliła swojego głosu w jednym z utworów [udany prztyczek w nos, a raczej kopniak między nogi skierowany w muzycznych sztywniaków, MMMMmmmmmm ten fatalny akcent i durny tekst, big up! Wink]. całości niezmordowanie przyświeca wizja letniego dziadowania na nowomodny model około-deep-house'owy, dlatego należy pamiętać - jeśli przesadzimy z dawką ten rozmarzony sound może zwyczajnie zacząć nużyć [*takie odniosłam wrażenie dzisiaj o 3 w nocy, teraz słucham już piąty raz i nadal jest ok]. odświeżenie całej koncepcji nie zdało się na marne, fluxion ciągle zaskakuje! zafundował nam drinki z parasolkami i świeży powiew nadmorskiej bryzy, a ta puściła do nas oczko sugerując, że czasy dubowych killerów na 4 nutkach to już przeszłość. homework odrobiony w pięknym stylu, odznaka dobrego ziomka-nakręcacza przyznana. może jakieś ulubione momenty? przepięknie wymuskany thumb, euforyzujący popis w bureucrat [MOC, te sample z kreskówy!], szczypta starego, ocynkowanego CR w spout, kowbojski, przezabawny dub w orpidoe [fenin!] i current flow, uroczo poschizowany midnight call dub mix i prawdziwy miód na moje uszy - sub surface. radość z grania dla wyczilałtowanych widokiem bluszczu dziadów wykrakana, jest fluxion - jest impreza! nie byłabym sobą gdybym na koniec w takich okolicznościach nie wspomniała o masteringu, który w tym przypadku jest jak piękny sen, czy prędzej spełnienie marzeń każdego melomana-audiofila: *CUDO* & *CACUCHO* wycyzelowany, niesamowicie realistyczny, wydzierający się z głośników sound! Cool tak btw na ostudzenie imprezowego humoru - już widzę miny zatwardziałych weteranów CR po starciu ze słonecznym minimal-dub-housem... Laughing nooo, może nie będzie tak źle. Na koniec mojej produkcji video sklejone zfilmu Svankmajera "Spiskowcy Rozkoszy" i utwór z płyty Fluxion:
dwa miksy z nazwiskami prezenterów wielkich jak serce polskiego katolika duszą rzutowane i w przestrzeń wmurowane, zmiksowane przez djów za murem chowających się:
Carl Craig / DJ Al Ester - Tsugi Sampler 39 - Planet E Twenty Mix
cd mix / 8 march 2011 / Tsugi Sampler (FR) / TSUGI 39
house, techno, dub
1.Innerzone Orchestra –People Make The World Go Round (Kenny Dixon Jr. Remix)
jeśli zaczniesz przeglądać na discogsie katalog labelu tsugi niczego się nie dowiesz, oto tsugi #39... a planeta e pieprzonego, dwudziestego roczku się doczekuje (F......g Years Of Planet E) . na okładce!: wielkie membranowe budynasy niemożebnie pewne siebie, wbudowany podwójny rdzeń z windami ostudzający zapędy terrorystów, a i powietrze z turbin nie ma szans wprowadzić ich w chwiejne zakłopotanie, co za metafora potęgi dźwięku. za nimi zwykłe bloki mieszkalne, szare, nijakie, sztywne i kanciaste jak ich nieodreagowani mieszkańcy. muzycznie mamy tu coś niesamowitego, w obliczu czego nabieramy respektu do nieudanych okładkowych olbrzymów. technicznie bez zbędnego puryzmu, raczej beztrosko, za to wyczucie, vibe (znajdzie się jakiś odpowiednik na to słowo?) pełnia swobody, szczapki z gkgkłów! miks ochoczo buszuje w m.in. w subtelnej jazzującej elektronice, przysadzistym, hedonistycznym housie, a wytłuszcza się i napusza techdubem. co za (syn)kop!
cd mix / 2009 / Underground Quality (US) / UQ-005CD
deep house
1-01. Fred P –Other Music
1-02.Jaymz Nylon –Closer To Heaven
1-03.Dj QU –Rainy Daze
1-04.E-Wonder Feat. Tracy Everano –Tryin (Remix By Jus-Ed)
1-05.Anton Zap –Future Story
1-06.Joseph –God's Grace
1-07.Jenifa Mayanja –Boundless (Remix By Jus-Ed)
1-08.Jus-Ed –Jus-Apello
1-09.Jus-Ed –Quincy Rise For My 1st Born
1-10.Soulomon –The Unknown
2-01.Fred P –Other Music
2-02.Jaymz Nylon –Closer To Heaven
2-03.Dj QU –Rainy Daze
2-04.Anton Zap –Future Story
2-05.Jus-Ed –Take A Ride
2-06.Anton Zap –Do It
2-07.E-Wonder Feat. Tracy Everano –Tryin (Remix By Jus-Ed)
2-08.Jenifa Mayanja –Boundless (Remix By Jus-Ed)
2-09.Soulomon –The Unknown
2-10.Jus-Ed –Macaroni
2-11.Jus-Ed –Down & Dirty
po 2 latach od premiery popełnionej przez DJ Jus-Eda kompilacji z selektą wysterylizowanych, deep house'owych kawałków DJ QU wychwytuje w nich ogromną prostotę rypanego na jedno kopytu bitu i lekką ręką, zaptaszkowując każde z kryteriów kanonu klasycznego piękna, prostoty, przetapia owe luźne wałki w klaustrofobiczny (żeby nie używać słowa 'zakopcony/ ukopcony/ skopcony') kolaż, obły i zaokrąglony, a zarazem tajemniczy i niedopowiedziany; nieniepokojący, bo bezpiecznie podniecający, jak seksowna kobieta, która rezygnuje z przelotnego stosunku w obawie, że oczko jej się rozmaże.
ostatnimi tygodniami jakoś ciężko było mi zebrać godne kliknięcia nowości, nic na siłę - dlatego dubstep proponuję w ilościach śladowych.
Airhead - Paper Street
12", ep
november 2010
lbl: Brainmath
#: MATH 10
dubstep, techno, ambient
.flac
1. Paper Street
2. Paper Street (Remix - Nick Höppner)
note: paper street w oryginale to ambientowo-dubstepowa idylla. trudno powiedzieć czy nieprzewidywalna czy może raczej nieśmiała, nie do końca zdecydowana, popływ w burialowych deseniach. remix nicka hoeppnera to hołd w stronę berlińskiej sceny, nieumniejszający subtelności oryginału, prawdziwie smakowity kąsek.
note: co wyróżnia Fucked Up spośród poszatkowanej i z powrotem posklejanej punkowej masy? Suitowość kawałków, absolutnie nie wykluczająca ani starająca się dawkować 'fucked upniętych' potoków werwy, gościnny udział Zoli Jesus, która tym razem wcale nie zgubiła jaj, przez co całkiem godnie wtóruje rozochoconemu liderowi.
note: pomimo domniemanej głębokiej depresji wokalisty możemy doskonale bawić się przy żyrafich rifach przecinających grobowe opary. 2 genialne suity (dla mnie cała płyta mogłaby brzmień jak Ruined) i cała garść mini-kawałków dla desperatów.
note: 'Krok w Cienie' zadomowił się u mnie w folderze techno, czego do tej pory nie zaznały pliki SBTRKT-a. właściwie trudno sprecyzować co ta hybryda sobą reprezentuje, próbując biec (a epka ta do ślamazarnych raczej nie należy) za skojarzeniami, w głowie pojawiłyby się określenia: pozbawiony kompleksów, z całą energią i kompulsją młodości uk-garage o odświeżonej, magnetyzującej formule.
note: świetna kompilacja, za którą kryje się niemniej genialna [co za obsrywka] idea. muzyka zrobiona z 4GB sampli zgranych przez badaczkę Emikę w Berghain (i to nie w godzinach imprezowego szczytu). bezkompromisowe techniawki.
note: wystarczy powiedzieć, że remix Fluxiona wydaje się jednym z najtrudniej przyswajalnych kąsków na kompilacji. O ile, wydawałoby się, sam Resopal nie ma się za bardzo czym chwalić, o tyle w jego prawie bezdennym morzu wydawnictw nie sposób nie wyłuskać czegoś interesującego, wyjściowo porządnie zremiksowanego.
:format(jpeg):mode_rgb()/discogs-images/A-77593-1247667072.jpeg.jpg)
Posty
